Süt Endüstrisinin Gerçekleri

*Çin’de bir süt üretim çiftliği. İnekler başlarını bile oynatamadıkları kabinlerde neredeyse tüm gün makinelerle sağılıyorlar

Hayvan Hakları


İnekler acı çekebilen hissedebilir canlılardır, dolayısıyla insanların onları kullanma ve onlara kötü muamele etmek gibi bir hakları yoktur. Ne kadar iyi şartlarda bakılırsa bakılsın, bir başka canlının sütüne el koymak onun özgür olma hakkını ihlal etmek anlamına gelir –tüm yaşamını serbestçe dolaştığı yeşil bir merada geçirse bile.

Fabrika Çiftçiliği

Pek çok insan eğer inekler insani muamele görüyorlarsa süt içmenin bir sorun teşkil etmediği kanısındadır. Ancak fabrika çiftçiliği pratiklerine bakarsanız, ineklerin yaşamlarının yemyeşil meralarda geçmediğini de görürsünüz. Yalnızca bir kova alıp, ellerini kullanarak süt sağan çiftçilerin devri kapanalı çok oldu. Artık süt, meme iltihabına yol açan süt sağma makineleriyle elde ediliyor. İnekler, süt üretebilmeleri için doğurganlık çağına ulaşır ulaşmaz yapay yollarla dölleniyor. İnekler yaklaşık dört yaşına gelince, yani bu doğurma ve süt verme döngüsünü iki kez yaşadıktan sonra mezbahaya gönderiliyor; “harcanmış” olarak tanımlanıyorlar ve bu halleriyle artık ekonomik bir değerleri kalmıyor. Mezbahaya gönderilen inekler’in bir kısmı o kadar zayıf düşmüş oluyorlar ki, kendi başlarına ayakta bile duracak halleri olmuyor. Öte yandan normal şartlarda bir ineğin ömrü yaklaşık 25 yıl.

 

PETA’nın verdiği bilgiye göre bugün inekler eskisine oranla çok daha fazla süt vermelerini sağlayacak kimi müdahalelerden de geçiyorlar:

Bugün Amerika’da süt çiftliklerinde bulunan ortalama inek sayısı 8 milyon -1950’lerdekinden yaklaşık 14 milyon daha az. Oysa 1950’de yıllık süt üretimi yaklaşık 53 milyar litreyken, 2004’te bu miktar artmış ve yaklaşık 78 milyar litreye ulaşmış. Normalde bu hayvanlar kendi yavrularına yetecek kadar süt üretecekken (günde 7-8 litre kadar), genetik müdahaleler, antibiyotikler ve hormonlar vasıtasıyla her inek yılda 8000 litre süt vermeye zorlanmaktadır (yani günde ortalama 23 litre).

Süt üretimindeki bu artışın bir nedeni ıslah yöntemleri, bir nedeni de inekleri etle beslemek ve rBGH (Genetically engineered Bovine Growth Hormone, büyüme hormonu) vermek.

 

Çevre 
Hayvancılık pratikleri bugün hem kaynakların kötü kullanımına hem de çevresel felaketlere neden olmaktadır. İneklerin beslenebilmeleri için, tahıla ve bunun için de toprağa, suya, gübreye, tarım ilaçlarına ihtiyaç vardır. Ürünleri hasat edebilmek, hayvan yemine dönüştürmek ve çiftliklere ulaştırmak için enerji gerekir. Ayrıca ineklerin içebilmesi için de suya gereksinim vardır. Fabrika çiftliklerinden çıkan atıklar ve metan gazı da çevre kirlenmesinde önemli bir rol oynar. ABD Çevre Koruma Örgütü’nün yaptığı açıklama: “ABD’de büyük baş hayvanların atmosfere saldığı metan gazı 5,5 milyon ton, yani ABD’deki toplam metan gazı salınımının % 20’sidir.”

Dana Eti 

Bir diğer mesele de dana etidir. Süt endüstrisinde doğan buzağıların yaklaşık dörtte üçü, süt üretimine uygun olmadıkları veya sığır eti üretimi için kullanılamayacak bir cins olmaları nedeniyle doğumlarını takip eden birkaç gün içinde mezbahaya gönderilir.

Peki Süte İhtiyacımız Yok mu? 
Süt insan sağlığı için gerekli olmak bir yana çeşitli sağlık riskleri barındırır. Doğada insandan başka hiçbir tür bir başka türün sütünü içmez. Yetişkin döneminde de süt içmeye devam eden tek tür yine insandır. Öte yandan hormon ve kontaminant içeren süt ürünlerinin tüketiminin kanser ve kalp hastalıklarıyla ilişkisi olduğu bilinen bir gerçektir.

 

Kaynak: Veganisttoplum  ve http://animalrights.about.com/od/animalsusedforfood/a/MilkFacts.htm

Yorumlar

yorumlar

Yazar Hakkında

Benzer yazılar

1 Yorum

  1. Geri İzleme: Vegan Ressam süt endüstrisinde ineklerin nasıl sömürüldüğünü anlatıyor | Dağ Medya

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir