Kış Ortası Sukuşu Sayımları raporu|Türkiye’de 11 bin kişi sayım için çalışıyor,175 tür ve 20 milyon sukuşu her yıl sayılmakta”

Kış Ortası Sukuşu sayım raporu açıklandı. Türkiye’de çoğunluğu gönüllülerden oluşan yaklaşık 11 bin kişi sayımların gerçekleşmesi için çalışıyor. Ortalama 175 tür ve 20 milyon sukuşu her yıl düzenli olarak sayılıyor. Sayımların en önemli özelliği sahip olduğu uzun dönemli bakış açısıdır

Tam ekran yakalama 15.11.2013 102952

DagMedya.Net-Kış Ortası Sukuşu Sayımları (KOSKS) sukuşu popülasyonlarını belirlemek amacıyla alan bazında yapılan ve Wetlands International (Uluslararası Sulakalanları Koruma Kurumu) tarafından organize edilen küresel bir sayım organizasyonu.

Gönüllü kuş gözlemcilerin aktif katılımıyla gerçekleşen bu çalışma sukuşu popülasyonlarındaki değişikliklerin yanı sıra sulak alan ekositemlerindeki değişimlerin uzun dönemli izlenmesi için kullanılan temel yöntemlerden biri olarak kabul ediliyor.

Kuşları izlemek, onların sayılarındaki artışı ve azalışı tespit etmek doğa koruma açısından önemli. Kuşlar aynı zamanda doğa koruma çalışmalarında erken uyarı sistemi işlevi taşımaktadır. Bir alanda her yıl aynı noktalarda yapılan sayımlar sonucunda bir türün sayısının azalması veya çoğalması o türün yaşam alanlarındaki değişim hakkında önemli ipuçları vermektedir.

2004 yılından 2012 yılına kadar kuş gözlemcilerin ve Doğa Derneği’nin ortak çabaları ile gerçekleştirilen Kış Ortası Sukuşu sayımları, sulak alanların ve sukuşu popülasyonlarının düzenli izlendiği geleneksel bir organizasyon halini aldı. 2013 yılı itibarı ile Kosk sayım koordinasyonu görevini Türkiye Kosks Kurulu üstlendi.

Uluslararası Su Kuşları Sayımları için Wetlands International tarafından su kuşu olarak kabul edilen familyalar şu şekildedir: Gaviidae (Dalgıçlar), Podicipedidae (Batağanlar), Pelecanidae (Pelikanlar), Phalacrocoracidae (Karabataklar), Anhingidae (Yılanboyunlar), Ardeidae (Balabanlar ve balıkçıllar), Scopidae (Çekiçbaşlıgiller), Ciconiidae (Leylekler), Balaenicipitidae (Pabuçgagalıgiller), Threskiornithidae (Aynaklar ve kaşıkçılar), Phoenicopteridae (Flamingolar), Anhimidae (Çığlıkçıllar), Anatidae (Ördekler, kazlar ve kuğular), Gruidae (Turnalar), Aramidae (Bataklıkkuşu turnasıgiller), Rallidae (Suyelveleri, ve mekeler), Heliornithidae (Dalgıç sutavuğugiller), Eurypygidae (Güneş balabanları), Jacanidae (Jakanagiller), Rostratulidae (Boyalıçulluklar), Dromadidae (Yengeç yağmurcunları), Haematopodidae (Poyrazkuşları), Ibidorhynchidae (Aynakgagalar), Recurvirostridae (Kılıçgagagiller), Burhinidae (Kocagözler), Glareolidae (Bataklıkkırlangıcıgiller), Charadriidae (Yağmurcunlar), Scolopacidae (Çullukgiller), Pedionomidae (Kırkoşanıgiller), Thinocoridae (Kum çulluğugiller), Laridae (Martıgiller), Sternidae (Sumrular) ve Rynchopidae (Makasgagalar)(Delany & Scott, 2006).

Son yıllarda diğer bazı familyaların da listeye dahil edilmesi tartışılmaktadır. Ülkemizde, sulakalanlara bağlı olarak yaşayan Circus aeruginosus (saz delicesi), Pandion haliaetus (balık kartalı) türleri ile Alcidae (Yalıçapkınları) ve Procellaridae (Yelkovanlar) familyasına ait türler de su kuşu olarak değerlendirilmekte olup hedef türler arasında yer almaktadır.

Türkiye’de  11 bin kişi sayım için çalışmakta, 175 tür ve 20 milyon sukuşu her yıl  sayılmakta

Türkiye’de yapılan Kış Ortası Su Kuşu Sayımları (KOSKS), Uluslararası Su Kuşu Sayımlarının (USS) bir parçası. Bu sayımlar sukuşu popülasyonlarını belirlemek amacıyla alan bazında yapılan ve Wetlands International (Uluslararası Sulakalan Kurumu) tarafından organize edilen küresel bir sayım organizasyonu. Sayımlar her yılın Ocak – Şubat aylarında, su kuşlarının mevsimsel göç hareketlerinin en az olduğu ve sulakalanlarda kümelendikleri zaman gerçekleştirilmekte (Çağlayan ve ark., 2005).

Tam ekran yakalama 15.11.2013 102125

Batı Palearktik ve Güneybatı Asya’da 20.000 alan, kış ortasında sayılmakta. Çoğunluğu gönüllülerden oluşan yaklaşık 11.000 kişi sayımların gerçekleşmesi için çalışmaktadır. Ortalama 175 tür ve 20 milyon sukuşu her yıl düzenli olarak sayılmakta. Sayımların en önemli özelliği sahip olduğu uzun dönemli bakış açısıdır. Aynı alanlarda aynı noktalardan yapılan standart sayımlar, uzun dönemde popülasyon trendlerinin analiz edilmesinde oldukça yararlı olmaktadır (Çağlayan ve ark., 2005).

Türkiye’de sayımlar 1967 – 1973 ve 1986 – 1989 yılları arasında çoğunlukla yabancı kuş gözlemcilerinin oluşturduğu ekipler tarafından gerçekleştirilmiştir. 1990, 1992, 1993, 1996, 1999, 2002 sayımlarını Doğal Hayatı Koruma Derneği yürütmüştür. 2002 yılında, ilk defa tüm Türkiye’deki kuş gözlem topluluklarından oluşan ekiplerle sayımlar yapılmaya başlanmıştır. 2005 yılında, bu sayımları Doğa Derneği yürütmeye başlamıştır. Sayım yapılacak sulakalan yakınlarında bulunan kuş gözlemcileri, kendilerine yakın alanlardaki sayımları gerçekleştirmiş ve gözlem sonuçlarını Doğa Derneği ile paylaşmıştır (Çağlayan ve ark., 2005). Doğa Derneği gözlem verilerini toparlayarak rapor haline getirmiş ve herkesin kullanımına sunmaktadır.

Reporun tamamını buradan okuyabilirsiniz…

Yorumlar

yorumlar

Yazar Hakkında

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir